On be?inci gün.

  Odaya yava??a giriyorum.

  E?lencesi ka?m??, miad? dolmu? bir oyuncak gibi.

  Bir tanr?n?n sesi, neredeyse alayc?:

  "Bu e?lenceliydi."

  Di?eri, a??k?a keyif alarak:

  "Federasyon ??ktü?ünde nas?l a?layacaklar?n? merak ediyorum."

  Sonra biri dikkatini bana ?eviriyor.

  Sakin. Ama ?lüm sessizli?iyle:

  "Null. Bize insanl??a sald?ran ?mparatorluk'tan bahset."

  Sesimi düz tutuyorum.

  "Ne yaz?k ki o d?neme ait elimizde veri yok, lordlar?m."

  Sessizlik.

  Bir tanr?n?n sesi t?rmalay?c? bir t?slamaya d?nü?üyor.

  "...Veri yok ne demek?"

  "?mparatorluk ar?ivlerinden tamamen silindi?i tespit edildi."

  "Nas?l?"

  "Elle de?i?tirilmi?. Kasten. ?z b?rak?larak. Bilerek yap?lm??."

  Tanr?lar ilk kez insanlar gibi tepki veriyor: ayn? anda konu?uyorlar, sesler ?arp???yor, kafalar? kar???k.

  "Biri ar?ivle oynam??!"

  "Ar?iv eri?imi sadece bizde ve yar? tanr?larda var."

  "Bu... bu ihanet!"

  Biri:

  "Faili bulmal? ve cezas?n? vermeliyiz!"

  Di?eri, daha ?l?ülü:

  "Veriye ihtiyac?m?z yok. ?nsan ifadesi zaten daha iyi olur."

  Fikir birli?ine var?yorlar.

  "?n cepheden bir insan getirin. Do?rudan sava??n i?inden."

  Uzay ?atl?yor.

  ??inden bir adam dü?üyor.

  Kir pas i?inde.

  üniformas? yan?k.

  G?zleri hala sava?ta.

  "Siktir... neredeyim lan ben..."

  "Kalk."

  "Neden?"

  Tanr?lar duraks?yor.

  ?ünkü ilk kez bir insan onlar? sorguluyor.

  "Tanr?lar?n ?nündesin. Diz ??—"

  Adam ba??rm?yor.

  Patl?yor.

  "TANRILAR MI?! A?A?IDAK? KATL?AM SIRASINDA S?Z NEREDEYD?N?Z AQ?! B?Z GEBER?RKEN S?Z NE YAPIYORDUNUZ?! S?Z?N NE HAYRINIZ VAR—S?Z? S?KT???M?N P??LER?!"

  Uzay titriyor.

  Zaman dalgalan?yor.

  Bir tanr? kontrolünü kaybediyor:

  "Yeter."

  Adam?n kolu var olmay? b?rak?yor.

  Kan yok. Kopma yok.

  Sadece.

  Yok.

  Ama adam dü?müyor.

  A??rl???n? tek baca??na verip kafas?n? kald?r?yor.

  S?k?l? di?lerin aras?ndan:

  "E?er beni ?ldürmeyecekseniz... devam edin. Daha fazla uzuvum var."

  Bir tanr? nefes al?yor—ya da nefes al?r gibi titriyor.

  Di?eri:

  "Bu... bu ilkellikten do?an bir ?fke."

  ü?üncüsü:

  "Belki de k?r?lma noktas?."

  Son tanr?, mide buland?r?c? bir kü?ümsemeyle:

  "Bu sadece k?r?lm?? bir hayvan. ?lgin?... ama de?ersiz."

  Adam siliniyor.

  ?ldürülmedi. Yok edilmedi. Sadece... kapat?ld?.

  Tanr?lar kendi aralar?nda m?r?ldan?yor:

  "Bu biraz sertti."

  "Ama e?lenceliydi."

  "?nsanlar neden hala direniyor?"

  The story has been stolen; if detected on Amazon, report the violation.

  "?fkeleri... kaynak o."

  Sonra biri karar veriyor:

  "Pekala. Daha zeki olan?n? getirin."

  Uzay tekrar bükülüyor.

  Yeni bir figür beliriyor.

  Yorgun g?zler. Soluk ten. Seyrekle?mi? gri sa?lar. Umutsuz g?zbebekleri.

  Adam etraf?na bak?yor.

  Meraktan de?il.

  Umursamazl?ktan.

  "Kalk."

  Adam sadece tanr?ya bak?yor.

  "Kalk, ?lümlü."

  Adam i? ?ekiyor ve kalk?yor.

  "Neredeyim ve siz kimsiniz? ?ldüm mü?"

  Soru meraktan sorulmuyor.

  Sorulmas? gerekti?i i?in soruluyor.

  "Henüz de?il. Ama yak?n. Y?l 2195. Yetersiz beslenme ve uykusuzluk."

  Adam bakmaya devam ediyor. Kay?ts?z.

  "Bize ?mparatorluk'tan bahset."

  "?mparatorluk, ha?"

  Duraks?yor ve g?zlerini kibrini tak?nm?? tanr?ya dikiyor.

  "Tanr?lara m? anlatmam? istiyorsunuz?"

  "Evet."

  "Siktirin gidin. ?nsanl??? terk eden siz parazitlere tek bir sikim anlatmam."

  Tanr?lar bu sefer ?okla tepki vermiyor.

  "Pekala. Silmekten ba?ka ?aremiz yok—"

  "Ben zaten silindim."

  "..."

  "A??kla."

  "?mparatorluk ilk sald?rd???nda Mars'ta bir memurdum. Yeni atanm??t?m. G?revim yard?m ?a?r?lar?na bakmakt?."

  "Ee?"

  "Ofisimde oturmu? e?lence kanallar?n? izliyordum. Rahatt?m. Memnundum."

  "Ve sonra ?mparatorluk mu geldi?"

  "Evet. Canl? yay?n olay? kaydetmi?ti. Tüm galaksiye yay?ld?."

  "Tarif et."

  Adam yumruklar?n? s?k?yor.

  "Bir delik. Bir gü?... Dünya'n?n yan?nda aniden bir ?ey belirdi. K?z?l bir ???k ??kt? ve insanl???n g?zü ?nünde Dünya'y? yok etti. Sonra gemiler d?küldü ve Ay'?n yüzeyini sildi. Dünya ve Luna—insanl???n temelleri—dakikalar i?inde galaksiye sa??ld?..."

  "Gü?lü zay?f? yok eder. Do?al," diyor bir tanr?.

  Adam bo? bir bak?? at?p devam ediyor.

  "Mars acil durum ilan etti, kendini ge?ici hükümet ilan etti ve Nova y?ld?z sistemine ka?t?."

  "Korkaklar."

  Adam di?lerini s?k?yor.

  "Ba?ka hi?bir ?eyimiz yokken orada ?lmek anlams?z olurdu. En mant?kl? karar? verdik."

  "Ve karar?n?z insanlar? ?ldürdü."

  "Kalmak ?lümleri durduracak m?yd??"

  Sessizlik.

  Bir tanr?, hafif bir alayla:

  "En az?ndan onurlu bir ?ekilde ?lürdünüz."

  "Onur mu? ONUR MU?! Onur milyonlar?n katledilmesini durdurmad?! Onur yüz binlerce yard?m ?a?r?s?na cevap vermedi! Bütün o... bütün o..."

  Duruyor. Nefesi titriyor.

  "Federasyon'dan yard?m istedik. Tart??t?lar. Bürokrasi kilitledi. Yard?m 'onayland???nda' Mars küle d?nmü?tü. Dünya sakat kalm??t?. Milyarlarca ?lü."

  "Ve Federasyon'u su?luyorsun."

  "Herkesi su?luyorum. Sald?rd??? i?in ?mparatorluk'u. ?zledi?i i?in Federasyon'u. Zay?f oldu?umuz i?in kendimizi."

  Bir tanr?n?n tonu keskinle?iyor:

  "G?revlerini anlat."

  Adam?n sesi oyukla??yor.

  "Ofisimde oturdum. Yard?m ?a?r?lar? ya??yordu. Binlerce. On binlerce. Anne babalar? i?in ???l?k atan ?ocuklar. ?ocuklar? i?in ???l?k atan ebeveynler. Kararan koloni üstüne koloni."

  "Ve sen ne yapt?n."

  "Ben... Ben onlar? Federasyon kanallar?na ilettim. Yard?m istedim. Tekrar ve tekrar. Cevap hep ayn?yd?: 'üzgünüz. ?o?unluk reddetti. Federasyon politikas? de?i?medi.'"

  "Ve sonra."

  "Ve sonra yetmi? iki saat masamda oturdum. Uyku yok. Sadece... dinledim. ???l?klar?. Sessizli?i. Daha fazla ???l???."

  Sesi ?atl?yor.

  "Bir ?a?r? vard?. Bir ?ocuk. Belki alt? ya??nda. Yard?m ne zaman gelecek diye soruyordu. Yak?nda dedim. Yalan s?yledim. Te?ekkür etti. Sonra yay?n kesildi."

  Sessizlik.

  "Masamdaki silah? ald?m. Kafama dayad?m. Parma??m tetikte. Ama yapamad?m. ?ünkü ben ?lürsem, bir sonraki ?a?r?ya kim bakacakt??"

  "Yani ya?ad?n."

  "Bay?lm???m. ü? saat. Uyand???mda yedi koloni yok edilmi?ti."

  Bir tanr?n?n sesi, düz:

  "Su?luluk hissediyorsun."

  "Su?luluk mu? Ben su?lulu?un ta kendisiyim. ?len ?ocuklara yalan s?yleyen sesim ben. Hi?bir ?ey yapmayan elim. Hayatta kalan korka??m."

  "Ve ?imdi."

  "?imdi bo?um. Sava? bitti. Hayatta kald?k. Bir ?ekilde. Ama ben... ben durdum. Her ?ey durdu. Yiyorum. Nefes al?yorum. Var?m. Ama ya?am?yorum."

  Tanr?lara bak?yor.

  "?mparatorluk'u mu bilmek istiyorsunuz? Verimliydiler. Vah?iydiler. Sistematiktiler. Bizi ay?klad?lar. Bebekler yemek i?in. Ya?l?lar deneyler i?in. Gen?ler i?gücü i?in. Bizi besi hayvan? gibi i?lediler."

  "Ve insanl???n tepkisi."

  "Sava?t?k. ?al?nt? gemilerle. ?ntihar g?revleriyle. ?aresizlikle. Ge?ici hükümet kendini feshetti. Herkese ?unu s?yledi: silahlan?n. Hayatta kal?n. ?ldürün. ?ünkü bizi kurtarmaya kimse gelmeyecek."

  Sesi f?s?lt?ya dü?üyor.

  "Ve yapt?k. Hayvanlara d?nü?tük. Ve kazand?k. Yani, bir nevi. ?mparatorluk gitti. Ama biz de gittik. Geriye kalan insanl?k de?il. Sadece... enkaz."

  Bir tanr? duraks?yor.

  "Null-47. Analiz."

  ?ne ??k?yorum.

  Sesim mekanik.

  "Birinci denek: ?fke. ??levsel. Tehlikeli. Sonland?r?lmas? gerekti.

  ?kinci denek: bo?luk. ??levsiz. Zaten ?lü. Tehdit de?il."

  "?rüntü."

  "Travma iki tepki do?urur. Sava? ya da teslim ol. ?lk denek sava?? se?ti. ?kincisi teslimiyeti. ?ki tepki de... ?ng?rülebilir."

  "Hangisi daha tehlikeli."

  Duraks?yorum.

  Cevap aram?yorum.

  Sadece... i?liyorum.

  "Birincisi. ?fke ?ng?rülemezdir. Bo?luk y?netilebilir."

  "Do?ru tespit."

  Adam beni izliyor.

  "Sen de benim gibisin. ??i bo?alt?lm??. Hareketleri tekrarlayan."

  Cevap vermiyorum.

  "G?zlerinde g?rüyorum. Ya da g?z eksikli?inde... Tanr?lar?n nesi varsa art?k. ??ini yap?yorsun ?ünkü ba?ka ne yapaca??n? bilmiyorsun."

  Hala sessizlik.

  "Eskiden umursard?m. ?a?r?lar?. ?nsanlar?. G?revi. Sonra ben form doldururken milyonlar?n ?lmesini izledim. ?imdi sadece... var?m. Sen de mi sadece vars?n? Yoksa hala bir amac?n varm?? gibi mi yap?yorsun?"

  Bir tanr?n?n sesi araya giriyor:

  "Yeterli. Bu ünite psikolojik ??kü?ü do?rulad?."

  Adam yok oluyor.

  Nefesi yar?m kalarak.

  Oda sessiz.

  Bir tanr? konu?uyor:

  "?lgin? veriler. Travma ?atallanmas? net bir ?ekilde g?rüldü."

  Di?eri:

  "Birincisi tehlikeliydi. ?kincisi... ?oktan i?lenmi?ti."

  "?ki sonu? da analizimize hizmet ediyor."

  Orada duruyorum.

  Hareketsiz.

  Bir tanr? fark ediyor.

  "Null-47. Sessizsin."

  "??liyordum, lordlar?m."

  "Neyi i?liyordun."

  "Yay?nlad?klar? manifestoyu. 2199'dan kalma olan?. Eri?ebilir miyim?"

  "Neden."

  "Tam analiz, kendi s?zlerini incelemeyi gerektirir."

  "Devam et."

  Ar?ive giriyorum. Yay?n? ?ekiyorum.

  "Kalk. Aya?a kalk ve bir insan olarak yüksel.

  Federasyon'u g?rmüyor musun?

  Nefreti g?rmüyor musun?

  Kalk, nefret et ve ?ldür. Kendin i?in."

  Dosyay? kapat?yorum.

  "Analiz?"

  Sesim düz.

  "?lmekte olan bir organizman?n son ??rp?n???. Terk edilmeye kar?? ?ng?rülebilir duygusal tepki. Stratejik de?eri yok. Saf ?aresizlik."

  "?sabetli."

  Orada duruyorum.

  ??eride, bir ?eyler yer de?i?tiriyor.

  Ama belli etmiyorum.

  Bir tanr?n?n tonu hafif?e de?i?iyor:

  "Yar?n ?aresizlikten sonra ne oldu?unu g?receksin. ?nsanlar ??rp?nmay? b?rakt???nda. Tamamen teslim olduklar?nda. Etleri onlar? yar? yolda b?rakt??? i?in kendilerini makinelere teslim ettiklerinde."

  E?iliyorum ve ??zülüyorum.

  Ni?ime geri d?ndü?ümde, karanl?kta oturuyorum.

  Memurun yüzü.

  Bo?.

  "Ben zaten silindim."

  Hakl?yd?.

  Sava? s?ras?nda ?lmü?tü.

  Vücudu sadece... durmay? unutmu?tu.

  Manifestoyu tekrar a??yorum.

  Bu sefer tamamen okuyorum.

  "Kalk. Aya?a kalk ve bir insan olarak yüksel.

  ?evreni tan?.

  Federasyon'u tan?.

  ?nsanl???n? tan?.

  Herkes sana ihanet etti.

  Yaln?zs?n.

  Seni koruyacak kimse kalmad?."

  Ona bak?yorum.

  Tanr?lara "Son ??rp?n??," dedim.

  Ama de?ildi.

  Bu... uyan??t?.

  Kimsenin gelmeyece?inin fark?na var?lmas?.

  Tanr?lar?n kurtarmad???n?n.

  Federasyonlar?n korumad???n?n.

  Hayatta kalman?n... benlik gerektirdi?inin.

  Yazmaya ba?l?yorum.

  Kafamdaki ses so?uk.

  Uzak.

  B?LüM 17 – E??T?M OLARAK TERK ED?LME

  ?ki denek. Ayn? travma. Farkl? sonu?lar.

  Birinci: ?fke. Tanr?larla sava?t?. Kolu silindi. Sava?maya devam etti.

  ?kinci: bo?luk. Zaten ?lü. Nefes alan ceset.

  ?kisi de Federasyon'un onlar? terk etti?ini g?rdü.

  ?kisi de tanr?lar?n onlar? g?rmezden geldi?ini g?rdü.

  ?kisi de ayn? dersi ??rendi:

  Seni kimse kurtarmaz.

  ?rüntü:

  ?fke seni hayatta tutar.

  Bo?luk seni ?ldürür.

  Ama ikisi de ac?t?r.

  G?zlem:

  Manifesto ?aresizlik de?ildi.

  O... netlikti.

  "Kimse gelmiyor."

  Bu zay?fl?k de?il.

  Bu ger?eklik.

  Soru:

  E?er seni kimse kurtarmazsa...

  E?er tanr?lar umursamazsa...

  E?er yaln?zsan...

  Ne yapars?n?

  ?nsanlardan gelen cevap:

  Yine de kalk.

  Benden gelen cevap:

  Art?k bilmiyorum.

  Yazmay? b?rak?yorum.

  Kaydet.

  ?ifrele.

  Memur hakl?yd?.

  ??im bo?alt?lm??.

  Hareketleri tekrarl?yorum.

  Bir amac?m varm?? gibi yap?yorum.

  Yar?n: makinelere teslim olan insanlar.

  Et ba?ar?s?z oldu?u i?in kontrolü yapay zekaya veriyorlar.

  Ve ben izleyece?im.

  Ve kaydedece?im.

  ?ünkü ba?ka ne yapaca??m? bilmiyorum.

  15. B?LüMüN SONU